zondag 10 november 2013
Heropvoedingskampen
Gisteren zag ik op het Leids Filmfestival de film Coldwater, over een jongen met een criminele achtergrond die door zijn moeder naar een 'heropvoedingskamp' voor onhandelbare jongeren gestuurd wordt. Heropvoedingskampen komen er in vele vormen, sommige zijn een alternatief voor de jeugdgevangenis en hebben een 'bootcamp' insteek, sommige zijn meer gericht op 'rehab' en het afkicken van drugs, anderen hebben een meer religieuze grondslag (denk aan de zogeheten 'jesus camps'). Hoewel het echt duidelijk een Amerikaans thema en probleem is (en nog niet heel veel zichtbaarheid heeft in Europa), komen deze alternatieven voor gevangenissen eigenlijk overal ter wereld voor, denk ook in Nederland aan Keith Bakker en zijn tv-programma's (die uiteindelijk beschuldigd werd van seksueel misbruik door zijn voormalige 'clienten'). Wat Coldwater eigenlijk toont is hoe problematisch deze 'rehabilition programmes' kunnen zijn, omdat het in Amerika vaak om geprivatiseerde instituten gaat, gerund worden door gepensioneerde militairen en waar de ouders van de kinderen veel geld in steken (en dus veel winst maken), zonder dat zij weten wat er precies op deze 'bootcamps' gebeurd. Het gevolg is dat ze eigenlijk buiten regulering en controle van de wet opereren, en er dus geen nationale 'watchdog' is die dit soort faciliteiten controleert en bepaalt wat wel en niet mag. Voor sommige jongeren zal dit systeem van 'heropvoeding' misschien werken, maar over het algemeen kan het tot grote problemen (corruptie, machtsmisbruik etc) leiden: de regisseur vertelde gisteren dat dit soort faciliteiten een hoog aantal zelfmoorden kent en dat in veel kampen waar vrouwen zitten ook verkrachting plaatsvindt.
vrijdag 8 november 2013
Femen
.... eigenlijk een beetje raar dat we 't nog niet over Femen gehad hebben? Vandaag stond er een interview in de Guardian.
woensdag 6 november 2013
Pussy Riot
Via JSTOR kunnen we - geloof ik - artikelen downloaden uit het recentste nummer van Critical Inquiry, waarin volgens de inhoudsopgave een interessant stuk staat van Anya Bernstein over Pussy Riot, met als ondertitel "Body Politics and Sovereign Power in the Pussy Riot Affair." Dat moet haast wel iets voor ons zijn.
"The Mask and Agamben"
Hier (in "Law, Text, Culture") een interessant en (op het eerste gezicht) verhelderend stuk over Masker, Persona, en Rechtspersoon in Agamben.
Zeerecht, Piraten, Corporaties, etc.
De Greenpeace-in-Rusland zaak had ik natuurlijk veel beter moeten volgen, maar nu de zaak voor het Zeerechttribunaal komt schiet 't ineens weer door mijn hoofd dat de Russen in eerste instantie de organisatie beschuldigden van piraterij. Bij 'piraterij' gaat er bij mij een vlaggetje op, omdat Arendt, in haar Eichmann-boek geïnteresseerd was in de oude bestempeling van de piraat als hostis generis humanis, i.e. 'vijand van allen' - dit is een merkwaardige juridische categorie, die de piraat niet zozeer iemand maakt die andere individuen verwondt; of de rechtsstaat bedreigt, maar vijand van 'de mensheid' [generis humanis] is - en zij vraagt (in een terloopse passage) of deze categorie niet behulpzaam kan zijn bij het doordenken van het begrip 'misdaden-tegen-de-mensheid.'
Het lijkt of de piraat & de internationaal terrorist als 'vijanden-van-iedereen' de, zeg, negatieve versie is van de NGO, die (niet territoriaal-gebonden) niet voor een (positief bestaande) 'rechtsorde' opkomt, maar rechtvaardigheid eist voor de 'aarde' - i.e. de globe, de ecosfeer.
Daniel Heller-Roazen heeft een interessant boek over piraterij geschreven, The Enemy of All: Piracy and the Law of Nations dat ik graag nog eens met het platform zou willen bespreken - misschien zelfs volgende keer al. 't Is ook een mooie diachrone studie.
En dan als bijbehorende casus: "The Principality of Sealand": waar ik eigenlijk nooit aan kan refereren zonder glimlach. Kijk maar naar hun website.
[Wanneer werd de piraat eigenlijk een romantisch figuur in de populaire verbeelding? Dat was ongetwijfeld voor Captain Hook - maar Barrie plaatste de piraat destijds wel stevig op het transvestite continuum.]
't Zou leuk zijn om eens de relatie tussen populaire cultuur en recht uit te zoeken. Uit welke juridische situatie ontsproot de piraat? Welke veranderingen omtrent de piratenwetgeving veranderde toen de populaire verbeelding werd gegrepen door de piraat? Dito: de cowboy of de superheld.
Het lijkt of de piraat & de internationaal terrorist als 'vijanden-van-iedereen' de, zeg, negatieve versie is van de NGO, die (niet territoriaal-gebonden) niet voor een (positief bestaande) 'rechtsorde' opkomt, maar rechtvaardigheid eist voor de 'aarde' - i.e. de globe, de ecosfeer.
Daniel Heller-Roazen heeft een interessant boek over piraterij geschreven, The Enemy of All: Piracy and the Law of Nations dat ik graag nog eens met het platform zou willen bespreken - misschien zelfs volgende keer al. 't Is ook een mooie diachrone studie.
En dan als bijbehorende casus: "The Principality of Sealand": waar ik eigenlijk nooit aan kan refereren zonder glimlach. Kijk maar naar hun website.
[Wanneer werd de piraat eigenlijk een romantisch figuur in de populaire verbeelding? Dat was ongetwijfeld voor Captain Hook - maar Barrie plaatste de piraat destijds wel stevig op het transvestite continuum.]
't Zou leuk zijn om eens de relatie tussen populaire cultuur en recht uit te zoeken. Uit welke juridische situatie ontsproot de piraat? Welke veranderingen omtrent de piratenwetgeving veranderde toen de populaire verbeelding werd gegrepen door de piraat? Dito: de cowboy of de superheld.
maandag 4 november 2013
Debt
Een sleutelterm
is het boek van Best is ‘schuld’ / ‘indebtedness’ – en ik denk dat deze term
voor ons productief kan zijn.
Best bestudeert
de samenhang tusse twee negentiende-eeuwse juridische ‘gebeurtenissen’: de zgn
‘fugitive slave act,’ en de opkomst van ‘copyright’ / ‘intellectueel eigendom.’
Beiden herformuleerden (op een radicale manier) het begrip ‘eigendom’: de
‘fugitive slave act’ bevestigt de juridische status van de slaaf als ‘bezit’ en
de ‘copyright’ act wil allerlei niet materiele zaken herdefinieren als ‘bezit.’
Op het eerste gezicht lijkt voor de
(juridische – politieke – economische) wereld waarin wij leven dat tweede het
meest relevant: in onze geglobaliseerde economie houdt ‘kapitaal’ en het
bezitten van de productiemiddelen niet meer in het bezitten van fabrieken of
machines (het fysiek produceren kan altijd uitbesteed worden aan derde wereld
landen). Het gaat om het bezitten van het octrooi, merk, logo, copyright (zoals
Naomi Klein al beweerde). (Vandaar dat de strijd rond copyright-handhaving
‘symptomatisch’ is voor onze situatie).
Maar later dacht
ik: centraal in de ‘fugitive slave act’ is dat een slaaf een ‘persoon’ is die
ook ‘bezit’ kan zijn omdat hij iets (nl werk) verschuldigd is aan zijn eigenaar. En dit is – zoals de occupy beweging
stelde – de situatie waarin de zgn 90 % zich bevindt. [Maar onze ‘schuld’ kan
tegenwoordig natuurlijk losgemaakt worden van ons persoon, en verhandeld worden
op financiele markten etc]
Ik vraag me
trouwens ook af of het ‘verzet’ hiertegen altijd een Christelijk idioom nodig
heeft. Zoals Best laat zien: de abolitionists waren door & door
Christelijk. Maar ook de schuld-wegscheld beweging (van Bono en de paus enz.)
van rond de laatste eeuwwisseling maakt duidelijk dat ‘kwijtschelden’ en
‘vergeven’ voor ons nog met elkaar verbonden zijn…
Abonneren op:
Posts (Atom)

